Jaar 2001/2002/2003

13 maart 2001:

Op de 13e maart 2001 kwam ik in het bezit van de computergestuurde knie, de C-leg ( zie de foto's)

5 april 2001:

Ontslag van de klinische periode van revalidatiecentrum "Groot Klimmendaal". Ik heb de kliniek goed lopend verlaten en zonder gebruik te maken van krukken. Vanaf 30 november heb ik de klinische periode gehad. Dit ging gepaard met ups en downs. Gelukkig was het "UP" gevoel sterk vertegenwoordigd.

2 weken thuis

Deze twee weken heb ik vooral gebruikt om praktische zaken, zoals trap lopen, fietsen, autorijden, wandeling maken,  in de thuissituatie eigen te maken. En nu maar wachten op de oproep voor de dagbehandeling.

1 mei 2001

Vanaf deze datum ben ik begonnen met de dagrevalidatie. In de komende tijd worden de puntjes op " i " gezet. Het sporten heeft de grote aandacht alsmede het mooi en technisch lopen.

1 juni 2001

Vandaag 1 juni 2001 voor het eerst weer gevoetbald. Bij een toernooi heb ik weer een kwartier lang kunnen keepen. O.a. een spectaculaire redding met het linkerbeen.

Het mooi en technisch lopen gaat steeds beter af. Het is natuurlijk altijd geen rozengeur of maneschijn maar over het algemeen gaat het voorspoedig.

4 juni 2001

Vandaag ben ik naar de importeur van "Otto Bock" Benelux, gevestigd in Son en Breugel geweest. Afgelopen weekend kreeg ik met de C-leg een computerstoring. De knie is ingenomen waarbij ik een service knie kreeg, helaas zonder fietsmodus. Het nakijken met de eventuele reparatie zou 3 tot 6 weken duren.

16 juni 2001

Vandaag de 16e juni 2001 heb ik in totaal 10 wedstrijden mee kunnen doen met volleybal. Dit waren wedstrijdjes van 10 minuten. Alles hield het goed. Uiteraard waren een aantal bewegingen niet uit te voeren, maar dit werd gecompenseerd door een aantal duikmomenten waarbij ik de bal van de grond op kon scheppen. Al met al een fantastische ervaring. In de dagrevalidatie heb ik nu een aantal op de loopband gestaan waarbij de snelheid van het lopen werd opgevoerd. Ook heb ik een begin gemaakt om te gaan joggen. Het is vreemd om te ervaren dat je moet nadenken over hoe je moet gaan hardlopen/joggen. Ook dit gaat steeds beter, maar het blijft voorlopig wel flink oefenen.

16 juli 2001

De prothese gaat steeds meer eigen worden, het lopen gaat soepeler en ondanks de hitte van de afgelopen dagen, heb ik geen echte problemen gehad met de stomp. Op de pagina "verzorging"wordt ingegaan omtrent het verzorgen van de stomp en prothese. Vandaag heb ik na 6 weken mijn "eigen" knie weer terug gekregen en dat voelt toch weer goed en ben vervolgens weer volop aan het fietsen.

2 augustus 2001

Vanaf nu ruim drie weken vakantie. In Zeeland hebben we de vakantie doorgebracht. Voor het eerst met een prothese de caravan plaatsen, de voortent opzetten etc, etc. Dit lukte wonderwel goed en waren blij dat ook hier weer de eerste stap was gezet. In de vakantie goed kunnen uitleven met het fietsen, alhoewel het weer niet altijd even goed meewerkte. Ook naar het strand gaan met een prothese was weer een eerste stap. Ik heb mij met een krukje en een koepeltentje ( om de prothese zandvrij te houden) goed kunnen redden op het strand. Ook moest ik uitkijken met de zon, de stomp mocht niet verbranden en ik wilde ook niet dat de stomp helemaal vergeven was van de zonnebrand crème, dit trekt zand aan en is niet bevorderlijk voor de stomp. 

22, 23 en 24 augustus 2001

De 22e een nieuwe koker gekregen. Deze koker omvat de stomp goed en hoop daarbij beter te kunnen gaan lopen. De volgende dag, de 23e, een bruiloft gehad. De koker heeft z'n vuurdoop gehad. Het bleek dat de voet ( C-walk) en de knie niet onder de koker was gemonteerd. Ik heb vervolgens contact gehad met de importeur "Otto Bock" Benelux en kon de volgende dag, de 24e daar al terecht. Bij "Otto Bock" Benelux hebben ze vervolgens de knie en de voet er goed onder gezet, uitgelijnd en de knie ( C-leg) weer opnieuw ingesteld. Ik ging daar met een goed gevoel weg. Ik had alleen van de afgelopen twee dagen een schuurplek op de huid van het zitbeen opgelopen. Een irritantere plek kun je bijna niet voorstellen. Ik heb op deze plek een gaasje wat niet aan de wond hecht ( Novopad) erop gelegd zodat de druk beter verdeeld werd.

7 september 2001

Nu 2 weken later loopt het met de nieuwe koker een stuk beter. de schuurplek op het zitbeen is geheeld en kennelijk zijn de spieren in de stomp ook gewend aan de goede omsluiting van de koker. Het lopen begint weer soepeler te worden. Ook loopt de dagtherapie op het revalidatiecentrum een beetje op z'n end. Over 2 weken is een team bespreking en zal een eind datum worden geprikt. De therapeuten zijn van mening dat zij nu op dit moment niet meer bieden dan wat zij  nu al doen. Het enige doel wat over blijft, is het begin maken met het joggen. Dit wil ik uiteraard wel een keer volbrengen, maar is nu geen hoge prioriteit. Streven is om voor 20 november 2001 weer volledig aan het werk te zijn.

Ook heb ik vandaag weer voor het eerst op de squashbaan gestaan. Dit squashen ging wonderbaarlijk goed. Je leert je wel aanpassen op deze manier. Je probeert wel slimmer en gehaaider te spelen dan dat je dat voorheen deed. 

4 oktober 2001

Vandaag heeft de instrumentmaker mijn onderbeen een cosmetische vorm gegeven. De broek fladdert niet meer zo raar in de wind. Het oogt ook weer mooier.

5 oktober 2001

Vandaag heb ik mijn laatste therapie gehad. Deze fase, de dagrevalidatie, kan ik nu ook afsluiten. De volgende fase staat er weer aan te komen, n.l. de volledige werkweek zit op mij te wachten. Ik ben er helemaal klaar voor, laat maar komen. Eerst het gesprek met de bedrijfsarts afwachten, dan weten we in ieder geval meer.

11 oktober 2001

Een gesprek gehad met de bedrijfsarts en heeft mij voor 100% hersteld verklaard. M.a.w. binnen het jaar weer volledig werken, fantastisch!!

7 februari 2002

Hier weer een stukje van de afgelopen maanden. Je merkt dat het lopen met de prothese steeds makkelijker afgaat. Dit wil zeker niet zeggen dat er geen problemen meer zijn, integendeel zelfs. Omdat ik steeds meer van de prothese en mijzelf verwacht, loop ik wel tegen bepaalde problemen aan. Van het winter, en dan bedoel ik de maanden december en januari, lag op diverse plekken sneeuw. Hartstikke mooi zul je zeggen, maar het wordt lastig wanneer het gaat dooien en vervolgens weer gaat vriezen. Je wilt niet weten wat voor een ploeter momenten ik gehad heb, om ongeschonden uit de strijd te komen. Het is natuurlijk wel gelukt, maar lastig blijft het wel. Met dit weer ging ik niet enthousiast naar buiten. Een ander punt is de voorbereiding op de Nijmeegse Vierdaagse . Ik ben vanaf eind oktober 2001 begonnen te lopen om kilometers in de benen te krijgen. Nu had ik gedacht, dat wanneer ik problemen zou gaan krijgen, dit met het prothese been zou zijn. Niets van dat alles, ik kreeg problemen met de rechtervoet. Altijd na een kilometer of drie kreeg ik een blaar onder mijn voet. Ik heb bijna alles al geprobeerd, andere schoenen, sokken, ander looppatroon etc, niets hielp. De 28e januari 2002 moest ik mij weer melden bij de revalidatiearts van "Groot Klimmendaal" in Arnhem. Deze arts stuurde mij door naar de orthopedisch schoenmaker. Deze gaf mij te kennen zodra ik van plan was lang te gaan lopen, moest overwegen om berg/wandelschoenen aan te schaffen. Deze raad heb ik natuurlijk niet in de wind geslagen met het idee van het zal wel. Ik ben van de stelling uitgegaan, als het niet zou lukken met het lopen moet het niet aan het materieel liggen. Verder zou deze orthopedisch schoenmaker zorgdragen voor goede steunzolen. Ik heb inmiddels goede wandel/bergschoenen gekocht van het merk Meindl. Verder loop ik nu met steunzolen in de wandelschoen en mijn dagelijkse schoenen. Vooral het lopen met de wandel/bergschoen is een verademing. Ik ga in ieder geval de komende week een aantal kilometers lopen en zal de ervaringen in dit hoofdstuk vermelden, alsmede in het hoofdstuk "Ander nieuws". Ik wil in dit hoofdstuk aandacht schenken aan de voorbereidingen aan de Vierdaagse en het daadwerkelijk lopen van dit festijn. Voordat je het weet is de Nijmeegse Vierdaagse daar.

11 juni 2002

In de rubriek "Voorbereiding op de Vierdaagse" wordt verteld wat de voorbereidingen tot nu hebben opgeleverd. In ieder geval heeft het geresulteerd dat een nieuwe koker op woensdag 12 juni 2002 wordt aangemeten.

3 juli 2002

Vandaag de knoop doorgehakt voor wat betreft de Nijmeegse Vierdaagse.

07 december 2002

Het heeft even geduurd maar het werd weer eens tijd om de zaken weer eens te actualiseren. 

Sinds een week of 6 heb ik een nieuwe koker. Doordat men een nieuwe techniek had toegepast, duurde het even voordat alles goed pas zat. Wanneer ik sta, zit ik in feite in de koker. Zo ontstaan minder schuur-en drukplekken. 

Verder gebruik ik nu standaard een z.g. second skin. Dit is een soort pleister. In het begin gebruikte ik Duoderm. Een groot nadeel van Duoderm was dat het bij warmte, aan de binnenkant van de koker ging verkleven. Zo ontstonden kleine gerolde Duoderm stukjes met als gevolg dat hierdoor de huid beschadigd werd, etc etc. 

Een oplossing vond ik met een ander merk second skin, n.l. Suprasorb "H". Dit materiaal heeft als voordeel dat het intakt blijft, het wordt wel warm en gaat op den duur loslaten van de huid, maar het blijft intakt. Verder is het qua rek veel beter bestand tegen grote temperatuurswisselingen en bewegingen.

03 januari 2003

Vandaag gezellig een dagje uit met de familie. Als eerste hebben we het Spoorwegmuseum in Utrecht bezocht. Gelukkig niet druk, we konden alles goed bekijken en we stapten daarom een flink door. Halverwege de middag rees bij ons het idee om de Domtoren te gaan bekijken. Het idee werd werkelijkheid en zo stonden we aan de voet van de Domtoren. Wat een hoogte, 112 meter. 

Met een gids hebben we vervolgens de Domtoren beklommen. Het is wel 465 treden naar 102 meter hoogte, gelukkig stopte de gids onderweg een aantal keer om verhalen te vertellen over de kapel, de torenwachter, de luiklokken, het carillon en het uitzicht. Op heldere dagen kan tot meer dan dertig kilometer in de omtrek worden gekeken. Na het einde van de rondleiding liepen we de 465 traptreden ook weer af. Ik heb, geloof ik, wel getraind voor de komende twee weken. Het was mooi, maar wel afzien. Een ieder met een prothese raad ik af om ongeoefend de traptreden te gaan beklimmen. Op de smalle treden kun je niet à la minuut weer terug naar beneden. Je zult wel de tocht naar boven helemaal moeten volbrengen. Het vergt behoorlijk wat van je uithoudingsvermogen en spierkracht.

Wordt vervolgd.