|
|
|
|
Ja, ja, ik weet. Ik heb al een tijdje niets van mij laten horen. Niet dat er iets mis was of zo, maar gewoon te druk. Ik had gewoon geen tijd om weer eens uitgebreid achter de PC te gaan zitten. Het jaar 2003 hebben we achter de rug. Eigenlijk ook wel weer een bewogen jaar. Sinds maart 2003 ben ik bezig om mijn C-leg te vervangen. De verzekering sputtert niet tegen, maar in 1e instantie de revalidatiearts. Deze gaf aan dat HIJ het niet nodig vond, deze vervanging. Uiteindelijk na een heel wat heen en weer gedoe, resulteerde dit pas in juli 2003 tot de goedkeuring van de verzekering. Ik vond het vervolgens niet slim om op dat moment met een nieuwe prothese te gaan lopen ivm de aankomende Vierdaagse van Nijmegen. Ik had afgesproken met de instrumentmaker van de firma Hodes dat dit pas na de zomervakantie zou gaan gebeuren. Nadat ik halverwege augustus 2003 had gebeld voor een afspraak, werd mij medegedeeld dat het voorlopig moeilijk zou worden om een afspraak te realiseren. Reden, volgens de firma Hodes, waren de interne problemen binnen het bedrijf. Ik heb vervolgens het bedrijf meerdere malen gebeld met verzoek om alert te blijven omtrent mijn prothese probleem. Uiteindelijk begin oktober 2003 heb ik de nieuwe prothese gekregen en ben ermee gaan lopen. De knie en de voet waren prima. De koker daarentegen voelde niet fijn aan. Na een paar weken met de koker te hebben gelopen, heb ik de instrumentmaker weer gebeld. Er moest wat met de koker gebeuren. Om een lang verhaal kort te maken, de nieuwe koker is eraf gehaald. De oude koker is weer gemonteerd en ik wacht nu nog steeds dat de nieuwe koker voor mij "pas" gemaakt kan worden. Detail is, dat de "oude" prothese gereviseerd moet worden, zodat ik deze prothese als reserve kan gebruiken. Voordat hiervoor actie werd ondernomen, is heel wat water door de diverse rivieren gestroomd. Het leek alsof alles op de lange baan werd geschoven. De instrumentmaker heeft eens een keer laten vallen, dat ik blij moest zijn dat ik nog kon lopen. Er waren mensen die zaten te springen om een loopvoorziening. Ik heb daar wel beelden bij, op zich heeft hij natuurlijk gelijk. Ik vind niet dat hij geen reden heeft mij met deze opmerking te belasten. Uiteindelijk ben ik ook een klant en heb evenveel recht om geholpen te worden als ieder ander. Ik vind het eigenlijk te gek voor woorden dat ik al vanaf maart 2003 wacht op een goed zittende prothese met daarbij alle voorzieningen. Dat het probleem met de koker is opgelost met de oude koker, doet eigenlijk niet ter zake. Ik heb gevraagd voor een goed zittende voorziening, daar is inmiddels ook voor betaald, maar als leverancier is men de verplichting nog niet na gekomen. Je praat niet om een levering van een paar euro's. ( wordt vervolgd). Ik heb inmiddels ook een verzoek richting verzekeringsmaatschappij gedaan om de kosten van revisie van de "oude" C-leg door hen te laten vergoeden. (wordt vervolgd). Is nu alles huilen met de pet op? Nee, hoor!! Ik ga proberen om eind februari 2004 een aantal dagen op de latten te staan. Dit is een uitdaging. Voor mij de eerste keer en misschien ook wel de laatste keer. Ik ga proberen om met gewone skilatten en schoenen mij te verplaatsen. U zult wel zeggen, kijk daar hem je hem weer, weer een uitdaging die hij anders nooit gedaan zou hebben! Helemaal mis, wij hebben het er als gezin een keer over gehad om ooit eens naar de wintersport te gaan. Nu, dit jaar gaat het dan gebeuren. Gewoon proberen, kijken hoe het gaat. Voor de 1e keer hebben we ski's etc gehuurd. Ik ga niet moeilijk doen met kleine ski voorzieningen aan de stokken e.d. Ik moet zo kunnen skiën, of ik ski niet!! Wordt vervolgd. Ik heb 1 dag van de Vierdaagse van Nijmegen kunnen en mogen lopen. Nee, nee, ik ga niet weer de Vierdaagse van Nijmegen lopen. Qua voorbereiding gaat daar ontzettend veel tijd in zitten en dat gaat nu eenmaal niet als je een volledige werkweek hebt met onregelmatige tijden. Ik ga mijn oudste zoon begeleiden. Hij heeft kennelijk het wandelvirus te pakken ( er zijn virussen die slimmer zijn). Vandaag, zondag 8 februari 2004, is de eerste keer dat hij zijn oefenrondje gaat lopen. Ook dit wordt vervolgd. Het heeft weer even geduurd, maar het gaat naar omstandigheden nog steeds prima. Ik schrijf dit op maandag 16 augustus 2004. Ik ben net terug van vakantie en heb even tijd gevonden om dit stukje te typen. Inmiddels heeft de oudste zoon de Vierdaagse 2004 uitgelopen. Ik ben een beetje aan het klungelen met de prothese. De pasvorm laat wat te wensen over. Als het goed is, wordt dit komende week opgelost bij de firma Otto Bock in Son en Breugel. De oude C-leg wordt niet door de verzekering of iets dergelijks vergoed. Voor de rest heb ik geen rare zaken of dingen beleefd en is alles in een rustiger vaarwater terecht gekomen. |
|
|